De magenvullers!

Lopend door de kalverstraat, oftewel de straat van de fastfood, valt mij een ding naast het slechte eten erg op. De mensen eten hier niet voor een plezierig momentje, niet voor een smaaksensatie, wat sommige ketens met een grote gele M ook beweren, maar puur om hun maag te vullen. En dat zet mij aan het denken.

Ik persoonlijk ervaar eten als iets moois, iets waar je plezier aan beleeft en natuurlijk kan zorgen voor een leuke tijd met vrienden en familie. Wat is er fijner dan iets gezonds en lekkers koken.

De vraag die mij nu bezighoudt is: Ben ik het doel van eten voorbij geschoten of die ‘magenvullers’ op koopzondag.

Nu kan je het tegenwoordig niet zo gek bedenken of er is onderzoek naar gedaan en dus ook een die de gemiddelde consument in kaart te brengt. Dus ben ik op een vrije zondag achter mijn computer gekropen en kwam ik uit op een bachelor scriptie.

Hierin staat: "De consument is een trendvolger die eerst en vooral geïnteresseerd is in wat gangbaar en bekend is, gemakkelijk verkrijgbaar en voedzaam is of eenvoudig de maag snel vult. Prijs, productaanbod en persoonlijke profijt prevaleren. Kwantiteit is voor de consument belangrijker dan de kwaliteit en standaardisatie en gemak krijgen een voorkeursbehandeling."

Gemak, tijdsbesparing, kosten en gewoonten blijken toch de belangrijkste drijfveren van de gemiddelde consument. Ik kan helaas niet verbergen dat ook ik me hierin wel herken. Ik bedoel hebben we niet allemaal een keer gehad dat je toch bij de grote M naar binnenstapt omdat je op een of andere manier het idee hebt dat het ouderwets lekker zou zijn, want was de Bigmac niet beroemd om zijn heerlijke grillsmaak. Hmm.. op de commercials zien ze er altijd veel gezonder uit met veel sla en tomaat, een slap broodje met een armzalig stukje sla en een enorme klodder saus is eerder de waarheid. Langzaam aan krijg je al meer spijt van je aankoop. Je had namelijk ook thuis lekker een gezonde salade met champignons en geitenkaas kunnen maken.

Ik verbaas me toch dat zoveel mensen op de wereld verslaafd zijn aan de vette en zoete happen van dit soort fastfood ketens. Zeker omdat er zoveel lekkere en gezonde alternatieven zijn.

De documentaires Super Size Me en Food.Inc hebben bij mij al het verschil gemaakt dat ik toch 2 keer nadenk voor ik iets te eten koop. Een kijkje waard!